I MISS WRITING…

My everyday passion has now become my very least priority.
I’d taken it for granted — the talent He gave to me.
But still, here I am, breathing and having thoughts of Godly wisdom
I am certain that I haven’t reach the end yet.
For just as I have realized the lacking element of my existence,
I know that this is the beginning of change.

 

I will write His words to inspire and to deliver His message for every one! 🙂 Just keep in touch.. And pray with me as I make progress to glorify His name in writing.

 

 

❤ God bless us all! Spread the LOVE by using your God-given talents. Happy Valentines Day! ❤

 
 

Advertisements

Para sa mga Denial

Yun oh! Dahil binabasa mo ito, para sa iyo nga ‘to. Aminado ka na in-denial ka. At kung balak mong itigil ang pagbabasa, ay naku… certified in-denial ka talaga. So wala kang kawala, pagtiyagaan mo mo na ito kesa naman pati sa sarili mo dine-deny mong in-denial ka nga. For once, manindigan ka naman. Don’t worry hindi ka naman aawayin ng post na ito, may gusto lang akong i-share. So let’s get started, para mas magkaaminan na.

  • Ano nga ba ang dahilan ng masyado mong pagpapatay-malisya nang minsan kang tanungin ng nanay mo kung may boyfriend ka na?
  • O nang tanungin ka ng mga ka-barkada mo kung nagka-girlfriend ka na, sinabi mo bang hindi pa kasi lagi kang basted o sinabi mong oo at hindi na mabilang?
  • Minsang pinakilala ka ng kaibigan mo sa chix niyang schoolmate dati, ayun! biglang single ka, dineny na si girlfriend.
  • Eh nung bigla kang tinanong ng kaibigan mo tungkol sa ex mo, ang sabi mo lang, “wag na nating pag-usapan ‘yun, Past is past,” pero deep inside gusto mo ng i-share sa kanya na nami-miss mo na din yun.
  • Bakit nga ba hindi mo makuhang aminin sa mga kaibigan mo na hindi ka naman talaga okay kasi nga may problema at pinagdadaanan ka?
  • Eh kailan ka nga ba naman umamin sa sarili mo na hindi mo naiitindihan ang ibang pangyayari sa buhay mo dahil pilit mong isinasawalang-bahala ang mga problemang dumadating sa’yo?
  • Nasaan na yung magaling-magadvice-side mo nang ikaw na yung nakakaranas ng problema ng mga pinapayuhan mo?
  • Totoo pa ba yung ngiti mo pag kasama mo ang tropa? O kung totoo man, tatagal naman kaya yang saya na yan kung patuloy mong itatago ang lungkot sa loob mo?
  • Nahuli ka ng nage-emo, ayaw pang umamin nang may makausap ka naman.
  • Bakit ba kasi ang taas ng pride mo, eh hindi mo naman kaya mag-isa?
  • Kung yung mga pulubi nga, nanlilimos ng atensyon sa ibang tao, ikaw na buo ang pamilya at maraming kaibigan, hindi mo pinapansin kasi gusto mo pang patunayan sa sarili mo na kaya mo kahit ikaw lang.
  • At ang pinakamasaklap sa lahat, naturingan kang Kristiyano pero kung mamuhay ka, parang walang kinatatakutan na Diyos, yung tipong ikaw lang ang nakaka-alam na maka-Diyos ka pala.
  • Baka kaka-deny mo, pati si Lord i-deny ka na rin pag dumating yung panahon na ma-meet mo Siya sa kabilang buhay. (c) Mateo 10:32-33

Ilan lamang ito sa mga sitwasyon na nagde-deny tayo, maraming beses na natin iyong nagawa. Hindi nga lang kapansin-pansin ang iba dahil hindi naman iyon ganun ka-big deal. Pero ano pa man yun, ang pagde-deny ay isang uri ng pagsi-sinungaling. At alam naman nating masama ang magsinungaling kahit na may dahilan ka pa kung bakit mo iyon nagagawa. Tandaan natin na mahirap man sabihin, magaan naman sa pakiramdam pag naging honest ka sa sarili mo at sa mga taong nakapaligid sayo. Hindi magiging kumplikado ang buhay kung marunong kang maging totoo sa una pa lang. Kaya huwag na nating hayaang tumagal pa ang isang sitwasyon sa pagsisinungaling dahil walang katotohanan ang hindi nabubunyag. Sabi nga sa Juan 8:32, “…ang katotohanan ang magpapalaya sa inyo.”

Alalahanin din nating hindi natutuwa ang Diyos sa sinungaling:

❝Namumuhi si Yahweh sa taong sinungaling,

Ngunit ang tapat ay ligaya Niya at aliw.❞

– Kawikaan 12:22

 
 

The Power Of Believing [ Part 1 ]

Image

 

 

There is a place in God and in our dealings with His Word where our believing becomes tangible and as three dimensional as the physical existence around us.

In the world of faith and belief we constantly confront the impossible and insurmountable. However, we can stand back and watch natural circumstances and situations melt like wax under the heavy onslaught of faith in God’s Word. This is true because we stand on the declaration of Jesus: ‘If you can’?” said Jesus. “Everything is possible for one who believes.” (Mark 9:23 [ NIV ]).  What a promise! God gives believers authority over the affairs of life. As the apostle Paul writes, “For if by one man’s offence death reigned by one; much more they which receive abundance of grace and of the gift of righteousness shall reign in life by one, Jesus Christ” (Romans 7:17).

To such a member of the body of Christ, all situations can be overcome and nothing is impossible. According to the scripture there is nothing in this physical or even spiritual world which can entrap or hinder the believer: “And we know that all things work together for good to them that love God, to them who are called according to his purpose.“(Romans 8:28). We also stand on this authority: “ …greater is that he is in you, than he that is in this world.” (1 John 4:4).

When we establish a “believing fellowship” with the Lord, the circumstances and situations of life are swallowed-up by the ” FAITH SHOCK-ABSORBERS ” of God’s Word.

Ang Lalaking Bangus

Bangus – isa sa mga paborito kong isda. Mabango. Masarap. Malinamnam. Ngunit martinik. Tuwing nakakakita ako nito lagi akong napapa-“Wow, Bangus!” Kahit anong luto sa isdang ito ay talagang kakainin ko. Bukod sa pagiging Pambansang Isda ng Pilipinas, ito din ang tinuturing kong karugtong ng aking bituka (parang sanggol lang sa tiyan ang peg, diba?) Basta, iba talaga ang dating ng bangus sa akin, very appetizing and heart-warming. Kahit mabusisi ang pagkain nito, okay lang, sulit naman ang hirap pag natikman na ang laman. At ang pinakapaborito kong parte ay yung tiyan na punong-puno ng taba (Hmmm… Sarap!). Ito ang lagi kong hinuhuling kainin dahil naniniwala ako sa, “Save the best for last.”

Photo Credit: www.21food.com

Photo Credit: www.21food.com

Sa sobrang hilig ko sa bangus, maihahalintulad ko na rin ito sa aking buhay (Haha. 😀 Tama ka! Comparison mode na naman ako sa mga isda). Kadalasan, bangus ang tingin ko sa mga lalaking pogi. As in pag nakakakita ako ng pogi napapa-Wow din ako. At kahit ano pa ang madiskubre kong ugali nila,ayos lang basta gusto ko pa din sila. Ako yung tipong mahilig magpumilit kahit hindi bagay. Basta present yung gusto kong katangian, mapagtitiyagaan na. Kahit ipaksiw mo pa yung bangus na may kasamang mapapait na ampalaya, kakainin ko pa din ito at magkukunwaring hindi napansin ang mapaklang ampalaya.

Parang pagtatanggal ng tinik ang isa-isa kong pagsasantabi sa hindi kagandahang ugali ng lalaking pogi. Pagtiyatiyagaan ko yun matikman lang ang masarap na laman ng bangus. Ngunit minsan, kahit nagtanggal na ko ng mga tinik, hindi pa rin maiiwasan na ako’y mabilaukan dahil meron pa ring nakalusot na maliit na tinik na hindi mo aakalaing makakaapekto sa kasarapan ng aking pagkain. At dahil mapilit ako at gusto ko talaga ang bangus, idadaan ko na lang ito sa biglaang paglulon ng kanin o pag-inom ng isang galong tubig para hindi na ako mahirinan sa sumabit na tinik sa aking lalamunan. Kahit ilang beses akong masaktan, titiisin ko dahil umaasa akong meron pa rin naming natitirang kabutihan ang lalaking pogi. Hindi pa naman ubos ang isda, kaya may pag-asa pa talaga at hindi pa ako nakakarating sa pinakagusto kong parte – ang tiyan ng bangus.

At kapag buto na lang ang natira, uumpisahan ko ng kainin ang best part. Ito na ang katapusan ng pagkain ko ng bangus. Kahit na ito yung pinakaine-enjoy kong parte, ito rin yung maaaring magdikta kung nabusog ba ako o nakulangan. Sa paghimay-himay ko ng pagkatao ng lalaking pogi, pag dumating na ako sa limit ng pagpapakilala niya, dun ko na masasabi kung ito na yung pinakamasarap na natikman kong bangus o marami pa akong kakaining bangus (Oh! Hindi porket natikman yung term, eh yung iniisip mo na yun! Tssss… Ibig sabihin nun eh yung mga naging experience namin all throughout ng pagsasama namin). Maaaring hindi pa ako makuntento kaya maga-abang na lang ulit ako ng bagong magpapa-Wow sa akin. O kaya naman, kuntento na ako dahil sa ka-pogian ng best asset niya. Yung tipong kahit ilang beses niya kong matinik, hindi pa rin nito napigilan yung kagustuhan kong siya’y lalo  pang kilalanin dahil sa pag-asang makikita ko rin ang pinakamagandang ugali niya na hinahain lagi sa huli.

Ngayon, sa aking buhay, masasabi kong kuntento na ako sa lalaking pogi na nakilala ko. At sana’y makilala niyo rin Siya. Merong ilang kataga sa Bibliya na maaaring magpakilala sa kanya, ito ay:

❝ 55 For my flesh is real food and my blood is real drink. 56 Whoever eats my flesh and drinks my blood remains in me, and I in them. 57 Just as the living Father sent me and I live because of the Father, so the one who feeds on me will live because of me. 58 This is the bread that came down from heaven. Your ancestors ate manna and died, but whoever feeds on this bread will live forever.” 59 He (Jesus) said this while teaching in the synagogue in Capernaum. ❞

– John 6:55-59

Kahit minsan nasasaktan ako sa mga panahong lalo ko Siyang kinikilala, (dahil sa Kanyang mga napagdaanan for our own sake) alam kong ito’y patunay lamang kung gaano Niya tayo kamahal. At kahit ano pang pagsubok ang dumating sa akin habang ako’y napapalapit sa Kanya, titiisin ko ito dahil alam kong may magandang naghihintay sa akin sa dulo ng tiyaga ko sa pagkilala sa Kanya – ang buhay na walang hanggan sa piling ng Diyos.

 
 

The Power in Your Faith

 

❝ Now faith is being sure of what we hope for and certain of what we do not see. ❞

– Hebrews 11:1

Faith is not just a simple belief in God. It is the confidence in Him to perform miracle – believing for the impossible things to become possible.

To some of us, many have experienced miracles without expecting it to happen. These are the people who found nothing in this world and find themselves giving up everything to God. They can’t find any solution so they just leave it all to God. And with the glory of our God, their trust in Him bears good things in their lives. Hope rises from the work of our Lord in Heaven. This is what we call TRUST in the name of Jesus Christ, our Lord. Trust that He will never leave us nor forsake us.

And for the ones whose hope is sure and patient, they are the FAITHful people of God. They know what they’re praying and they believe that God will answer it. It is their persistence towards something that seems to be impossible for men to carry on but possible for God to perform. Faith is having trust on what we hope for and being definite of what we can’t see yet. This is being firm on our prayers up to the last, and holding on to His greatness and waiting patiently in His actions.

And we know that with our faith, we will always be blessed. So in whatever circumstances… BELIEVE THAT GOD IS AT WORK. Be firm with your faith and be still with our Lord Jesus Christ.